Her sabah kalktığımızda yeni güne başlarız. Gözümüzü açtığımız andan itibaren her hareketimiz ve davranışımız bir karar gerektirir.Karar alırız, kararlar alırız. Gün aksam olup geceye evrildiginde de kararlar almaya devam ederiz,taki uyuyuncaya kadar.

Aldığımız kararlar büyüktür, küçüktür, önemlidir, önemsizdir...Kimi karar zor ,kimi kararları da kolay alırız. Ama hep bir karar alma halindeyizdir.Günler günleri, aylar ayları, yıllar yılları kovalar...Kararlar kararlar üzerine biner...Aldığımız Kimi kararlar bizde alışkanlık olur ki artık onları karardan bile saymayız.

Lakin aldığımız kararlar kime hizmet ediyor?..Gerçekten bize mi, yoksa başkalarına mı?...Her kararımızı akıl ve amaç süzgeçimizden geçirip, tartıp,ölçüp biçiyor muyuz?...

Bilmemiz gereken şey aldığımız kararlar kendimizi mutlu etmek için yoksa başkalarını mutlu edebilmek için mi?Başka bir deyişle alınan kararlarımız hırsımızdan, kinimizden ,intikam duygumuzdan mı alındı, yoksa sevgimizden ,aşkımızdan, vefamızdan mı?..

Bizler ne yaparsak yapalım merkezinde biz mi varız, yoksa başkalarımı?..Kannımca mutluluk önce "ben" de başlamalı...Ben mutlu olmazsam kimseyi mutlu edemem. Ben mutlu olmazsam kimseyi sevemem. Ben mutlu olmazsam etrafa yarar yerine zarar veririm.

Oysa bizler pozitif düşünsek ,sevgi ve merhametle yaşasak ve kendimizle barışık olabilsek dünya daha yaşanılabilir bir hale gelir.Bizler bu dünyada barışı ve adaleti hâkim kılmak için önce sevgiyi bilmeliyiz. Bizler bu dünyada neşeyi, sevinci, güler yüzü, anlaşmayı hâkim kılmak için öncelikle mutluluğu bilmeliyiz. Lakin asıl önemlisi mutluluğun ne olduğunu bilmeliyiz.Peki mutluluk nedir?Mutluluk sahip olduklarımızla yetinmek midir?Yoksa ulasamayacağımızı bildiğimiz hedeflerin peşinden rotası belirsiz bir yelkenli gibi rüzgarda sürüklenmek midir?

Ben bilirim ki mutsuz bir insandan yarar beklemek saçmalıktır. Sevgisiz bir insandan dengeli davranış beklemek anlamsızdır. O yüzden bizler aldığımız her nefeste, aldığımız her kararda mutlu olabilmeliyiz.

Yani sevgi mutlaka olmalı.Sevgi için emek vermek gerekir,mutlu olmak içinde çaba göstermek gerekir.Mutluluk ve sevgi "ben"den başlar, aileye yayılır..Aileden topluma ,toplumdan devletlere ,devletlerden de dünyaya yayılır.

Hedefler,hedefler...Amaçlar, Amaçlar...Peki bizim derdimiz nedir?Mutlu olmak mıdır, bişey olmak mıdır, yoksa ikisi birden midir?Eğer sen sevdiğin bişey peşinden koşuyorsan,zaten koşarken de mutlusundur, gideceğin yere varınca da mutlu olacaksın. Sevmediğin bişeyin peşindeysen eğer, yol da mutsuz edecek seni,varacağın yerde...