Ben...

Hayata dair hiç kopya çekmedim..
Kendi prensiplerimle,
kendi doğrularımla yaşadım,
başkalarına hiç boyun eğmedim...

Kanat çırpmaya, uçmaya aşık, hayallerimden
özgürlüğümden hiç vazgeçmedim asla taviz vermedim...

Hep alacaklı oldum hayattan,
nezaketimden kapısını çalmadım.
Ama bi gün açılacaktı o kapı sabırla bekledim.

Bencil, acımasız rüzgârlar dallarımı kırdı zaman zaman.
Soğuktan titreyip, ayazlarda kalmış duygularımı
kendim kendi nefesim de ısıttım,
kırılıp dağılan yerlerimi
aradım buldum,
saklandıkları yerlerden tek tek topladım.
Yaralarımı kendim sardım,
göz yaşlarımı içime akıttım, sildim kuruttum.

Canımı yakan bıçak sırtı acılarımı en güzel gülüşümün içine gömdüm,
kimseye göstermedim
minnet etmedim...

Silkinip kalktım yine, yeniden umut dolu gülen gözlerle sevgiyle Aşk'la baktım dünyaya,
Binbir renkte binbir masalların içinden
umudun kanadına tutundum asla pes etmedim,
hayata küsmedim, yenilmedim...

Koşulsuz sevgimle kalbim de
atanlarım başımın tacı gönlümün ilacı oldular hep.
Ve bir tek onlara eğildi bu sevdalı başım.
Hâlâ, umutla atıyor bu deli çılgın yüreğim...

Şükür ve teşekkürle.
Aşk'la..
Elene Nermin Karaman ????