Bir şehri büyüten sadece yapılan yollar değil, o yolların nasıl yapıldığıdır. Aynı şekilde kaldırımlar da yalnızca beton ve taştan ibaret değildir. Bir belediyenin planlama kabiliyetini, yönetim anlayışını ve vatandaşa verdiği değeri gösteren en önemli aynalardan biridir.

Bugün Sivas'ta yaşanan tabloya bakıldığında, sorun yol çalışması değil o çalışmanın yönetilememesidir.

Yaz ayları geldi. Gurbetçiler memleketlerine döndü, şehir her zamankinden daha kalabalık hale geldi. Tam da böyle bir dönemde Atatürk Caddesi başta olmak üzere birçok noktada yürütülen yol ve kaldırım çalışmaları, günlük yaşamı kolaylaştırmak yerine adeta çıkmaza sürükledi.

Yaklaşık iki aydır Atatürk Caddesi'nde devam eden çalışmalar hala tamamlanabilmiş değil. Bitmeyen çalışmalar, kapanan yollar, değişen trafik akışı... Sabah evinden çıkan vatandaş, hangi yolun açık hangisinin kapalı olduğunu ancak direksiyon başına geçtiğinde öğreniyor. Dün açık olan cadde bugün kapalı, bugün kullanılan güzergâh yarın kazılmış durumda.

Trafik sıkışıklığı artık istisna değil, günün olağan haline dönüştü.

Bu tablo, "çalışılıyor" görüntüsünden çok "plansız ilerleniyor" görüntüsü veriyor. Çünkü iyi planlanmış bir altyapı veya üstyapı çalışmasında vatandaş önceden bilgilendirilir, alternatif güzergâhlar oluşturulur, iş programı etap etap uygulanır ve en önemlisi süreler mümkün olduğunca kısa tutulur.

Oysa bugün yaşananlar bunun tam tersini gösteriyor.

Üstelik mağduriyet yalnızca araç sürücülerinin sorunu da değil. Bölge esnafı haftalardır müşteri kaybı yaşıyor. Kaldırımların söküldüğü, yolların kapatıldığı alanlarda alışveriş yapmak isteyen vatandaşlar farklı güzergahlara yöneliyor. İşletmeler ise sessizce bu sürecin geçmesini bekliyor.

Yayalar açısından da manzara farklı değil. Bir tarafta sökülmüş kaldırımlar, diğer tarafta güvenli geçiş imkanı bulunmayan yollar... Şehir merkezinde yürümek bile başlı başına bir mücadeleye dönüşmüş durumda.

Hiç kimse hizmet yapılmasına karşı değil. Yol yapılacak, kaldırım yenilenecek, şehir güzelleşecek. Buna kimsenin itirazı olamaz. Ancak hizmetin de bir usulü, bir planı ve bir yönetim anlayışı olmak zorunda.

Belediyecilik yalnızca kepçeyi sahaya indirmek değildir. Belediyecilik, o kepçenin ne zaman çalışacağını, hangi yolu ne kadar süre kapatacağını, vatandaşın mağduriyetini nasıl en aza indireceğini hesaplayabilmektir.

Şehir yönetmek, asfalt sermekten önce organizasyon kurabilmektir.

Bugün Sivas'ın ihtiyacı biraz daha fazla asfalt değil, biraz daha fazla planlama, koordinasyon ve öngörüdür.

Çünkü şehirler sadece yapılan yatırımlarla değil, o yatırımların vatandaşa yaşattığı kolaylıkla hatırlanır. Eğer yapılan hizmet, günlük hayatı çekilmez hale getiriyorsa, vatandaşın zihninde kalan asfaltın kalitesi değil, yaşanan mağduriyet olur.

Unutulmamalıdır ki vatandaş, yapılan işi değil o iş yapılırken kendisine gösterilen saygıyı hatırlar.