Para insanların temel ihtiyaçlarını karşılamak için önemli bir araçtır ama asla amaç değildir. Elbette geçimimizi sağlamak için, karnımızı doyurmak, kimseye muhtaç olmamak için para hepimize gerekir. Çünkü para olmayınca hayatımızda çeşitli sıkıntılar baş gösterir. Para ile arkadaş kazanmak, dost olmak, çevre edinmek doğru bir şey değildir. Parayla dost bulunmaz der atalarımız. Bu atasözünde bizlere anlatılmak istenen ve verilmek istenen mesaj şudur: Para önemli bir araç olsa da her şeyi alabilecek güce sahip bir şey değildir. İnsanları para ile satın alamazsınız. Eğer para ile arkadaşlık, dostluk olsaydı en zenginler en yoksul duruma düştüğü zaman önce en yakınları onları terk etmezdi, o güvendikleri, emin oldukları arkadaşları, yakın çevreleri onları bir başına bırakıp gitmezdi. Sadakatı, dostluğu, güveni, samimiyeti, doğruluğu asla para ile satın alamazsınız. Bunlar sevgi ve gönül işi ile kazanılır. Bunlar menfaatsiz kazanılan özel duygular ve davranışlardır. İnsanların sizinle arkadaş, dost olmasını istiyorsanız önce onların güvenini kazanmalısınız. Güvenini kazandığınız biri sizi paranız olmasa da sever ve size her daim güven duyar. Önemli olan para değil karşılıklı anlayış, sevgi, saygı ve emin insan olmaktır. Mesela bir komşunuz size bir eşyasını emanet edebiliyorsa, acil bir işi çıktığında çocuğunu size emanet edebiliyor ve gözü kapalı bir şekilde işine güvenle gidebiliyorsa, size olan güveni tamsa işte burada paralı olmanızın hiçbir önemi yoktur. Çünkü komşunuz sizin paranıza değil sizin insanlığınıza, dürüstlüğünüze, namuslu olmanıza güvenmiştir. İşte böyle insanların umutlarını ve güvenini boşa çıkarmamalısınız. Dostlarımızı para ile değil güven ile bulmalıyız. Onlarla aramızdaki en güçlü bağ sevgi, saygı, itibar ve güvenden geçer.