Bir kalp düşün, içinde dünya kadar sevgi,

Sonsuz bir deniz gibi, hiç eksilmeyen ilgi.

Gökyüzü kadar geniş, toprak kadar derin,

İşte annedir o, en kutsal yemin.

Sabahın en erken saatinde uyanan,

Uykusuz gecelerde sessizce ağlayan.

Bir gülüşünle neşelenen,

Düştüğünde senden önce acı çeken.

Her lokmanda önce sen doydun mu diye soran,

Bir çift çorapla kışı sana bahar yapan.

Kendini unutup seni büyüten,

Seninle var olan, seninle tükenen...

Kucağında cennet kokusu taşır,

Her bakışı sevgiyle seni sarar, yaşatır.

Dualarında hep sen varsın önce,

Sen mutluysan, dünya güler bence.

Anne, yüce bir dağdır evlada gölge,

Yıkılmaz, eğilmez, dimdik her köşede.

İsmi yetmez anlatmaya, kelimeler kifayetsiz,

Anne sevgisi; tarifsiz, eşsiz, sınırsız.