Sivas Öğretmenevi`nde önceleri “Okuma Salonu” adı verilen çok amaçlı bir salonumuz vardı. Bu salon, koltuklar, sehpalar ve özel sandalyelerle itinayla döşenmişti. Arkadaşlarla çayımızı içip sohbet ettiğimiz, sınırlı sayıda dahi olsa günlük gazetelere göz attığımız bu salonda kitaplık, televizyon, çay ocağı ve internete bağlı bilgisayarlar vardı. Milli Eğitimin çeşitli kademelerinde, çeşitli illerde otuz sekiz yıl görev yaptıktan sonra emekli oldum. Emekli olduktan sonra boş zamanlarımı nasıl değerlendireceğimi soran arkadaşlarıma Sivas Öğretmenevi okuma salonuna gideceğimi, meslektaşlarımla orada bir araya gelip sohbet edeceğimi söylemeye başlamıştım.

Genellikle emekli öğretmenlerin oturduğu bu salon boşaltıldı. İhtiyaç olmamasına rağmen ikiye bölünerek bir tarafı yemek salonu, diğer tarafı da toplantı salonuna dönüştürüldü. Bu salonların ön taraflarına açığa, resepsiyonun karşısına konulan birkaç masa ile oturma alanı oluşturuldu. Soğuk olan, güneş görmeyen, havasız, gündüzleri bile elektrik ışığıyla aydınlatılan bu bölüm özellikle biz emekli öğretmenlere reva görüldü. Masalar birbirine çok yakın olduğu için rahat sohbet etme imkânı da ortadan kalktı.

Öğretmenlerin bir arada oturup sohbet edebilecekleri, dinlenebilecekleri çok amaçlı bir salon, yıllarca Milli Eğitimin çeşitli kurumlarında idarecilik ve öğretmenlik yapmış, tecrübe sahibi, ömrünün çok büyük bir bölümünü bu yolda harcamış, toplumca saygı gören bu kesime çok mu? Planı öğretmenevi olarak çizilen, 1992 yılında sıfırdan Sivas Öğretmenevi olarak inşa edilen bir binada öğretmenlerin rahatça oturabilecekleri bir salonun olmaması çok garip değil mi?

Kişisel kanaatime göre öğretmenevlerinin öncelikli olması gereken bölümlerinden birisi bu tip bir salon olmalı. Alt kattaki restoran bölümü ihtiyaç duyulduğunda başta sünnet düğünleri olmak üzere düğün salonuna dönüştürülüyor. Üst katta iki adet bilardo masasının, çeşitli oyun masalarının bulunduğu oyun salonu zamanla düğün salonuna dönüştürüldü. Oyun salonu da alt katta bulunan ve pencereleri açılmayan, havasız, daracık küçük bir bölüme aktarıldı. Çoğu zaman masaların arasından geçme imkânı yok. Oyun salonunda oyun oynayan emekli öğretmen arkadaşlar da oyun salonundan haklı olarak çok şikayetçi. Yetkililer, Öğretmenevi`nden faydalanan, daha doğrusu faydalanmaya çalışan öğretmenlerin sesine kulak vermeli.

Sivas’ımızda emeklilerin rahatlıkla oturup sohbet edebilecekleri yer sayısı çok az; mevcut olanların da kapasitesi yetersiz. Emekliler hiç düşünülmemiş. Arkadaşlarla yüksek düzeyde de olsa yaptığımız girişimler dikkate alınmadı, salonumuzu geri alamadık. Öğretmenevi`ndeki uygulamaların yeniden gözden geçirilmesini ve çok amaçlı okuma salonumuzu meslektaşlarım adına geri istiyorum. Sivas Öğretmenevi’nin eski günlerini özlemle arıyorum.