Sivas yıllardır aynı nakaratı mırıldanıyor, dertleşirken hep aynı yerden başlıyoruz: “Bu şehir üretmeden büyümez.” Haklıyız, doğru söylüyoruz da üretmek sadece "iyi niyet" beyanlarıyla, protokol masalarındaki imzalarla olmuyor.

Şehrin sanayide "ben de varım" dediği en güçlü hamlesi, kuşkusuz Demirağ Organize Sanayi Bölgesi (OSB). Kâğıt üzerine baksanız her şey "güllük gülistanlık". Cumhurbaşkanlığı kararıyla 21. Cazibe Merkezi ilân edilmişiz, 6. bölge teşviklerini cebe koymuşuz, parsel tahsisleri havada uçuşuyor. Ama gelin görün ki, sahadaki gerçekler o afili kâğıtlardaki kadar pürüzsüz değil.

"Yüzde 97" sanayici için "Koca Bir Sıfır" demektir!

Bugün 2026 yılındayız. Yapay zekânın dünyayı yeniden şekillendirdiği, hızın önemsendiği bir dönemdeyiz. Yatırımcıyı Sivas’ın bozkırına, "Gelin buraya fabrika kurun" diye davet ediyoruz. İş insanı heyecanla geliyor, ama ilk iş telefonuna bakıyor: Şebeke yok! İnternet hızı, o meşhur kaplumbağa terbiyecisi kıvamında... Daha da vahimi, sanayinin can suyu olan "su" meselesi hâlâ bir soru işareti olarak masada duruyor.

Yetkililerimiz çıkıp göğsünü gere gere: "Altyapının yüzde 97’si tamam" diyor. Kimse kusura bakmasın ama sanayide yüzde 97, aslında koca bir sıfırdır! Üretim eksik kabul etmez, beklemeye gelmez. Bir fabrikanın bandı durdu mu, o "küçük" dediğiniz yüzde 3’lük eksik, sizin tüm prestijinizi yerle bir eder. Sanayiciye "Hele bir bismillah de gel, gerisini hallederiz" devri kapandı. Sanayici, modern dünyanın hızında "Geldim, kurdum, üretiyorum" demek istiyor; bürokrasiyle su sırası beklemek değil!

Lojistik merkez: Demirağ’ın şah damarı

Demirağ OSB’yi bir vücut olarak düşünürsek, Sivas Lojistik Merkezi bu vücudun şah damarıdır. Demiryolu ağlarının kesiştiği bu stratejik nokta, Sivas’ın o yıllardır yakındığımız "makûs talihini" yenecek asıl silahtır. Ancak lojistik merkez tam kapasiteyle, tüm fonksiyonlarıyla devreye girmeden Demirağ OSB’nin kanat çırpması imkânsızdır.

Ürünü Sivas'ta ucuza mal etmek yetmez; o ürünü limana, pazara, dünyaya en hızlı ve en ekonomik şekilde ulaştıramıyorsanız, rekabetçilik liginden daha ilk dakikada elenirsiniz. Biz artık boş parsellerin üzerine dikilen o süslü tabelaları okumaktan yorulduk. Biz, o bozkırda yükselen fabrikaların bacasından çıkan dumanı görmek, vardiya çıkışında evine huzurla giden 20 bin gencimizin sesini duymak istiyoruz.

Ne yapmalı? "Makyaj" değil, "İşlevsellik" şart!

Peki, eleştirip kenara mı çekilelim? Elbette hayır. Sivas’ın bir evladı olarak çözüm yolunu da açıkça söylemek gerekirse; öncelikle altyapı konusundaki "neredeyse bitti" yaklaşımını bir kenara bırakıp bölgeyi tartışmasız bir mükemmelliğe kavuşturmalıyız. Su, enerji ve iletişim hatları sadece kâğıt üzerinde "var" olmamalı; kesintisiz, güçlü ve sanayicinin yarınını garanti altına alan bir kapasiteye ulaştırılmalıdır. Yatırımcının telefonunun çekmediği, internetinin koptuğu bir yerde dijitalleşen dünya ile rekabet etmesini bekleyemeyiz. Altyapı makyajı artık yerini gerçek bir işlevselliğe bırakmalıdır.

Bununla birlikte Lojistik Merkez meselesi sadece bir açılış törenine kurban edilmemelidir. Bu merkez, bölgedeki demiryolu bağlantılarıyla yaşayan, nefes alan ve her bir fabrikaya kılcal damar gibi uzanan aktif bir üs haline getirilmelidir. Çünkü biliyoruz ki lojistik yoksa, rekabet de yoktur. Tüm bu süreçlerin hızı ise bürokrasinin hantallığına değil, sanayicinin heyecanına ayak uydurmalıdır. Bürokrasi artık bir duvar değil, yatırımcıyı Sivas’ta tutacak, onu büyütecek ve memnun edecek sağlam bir köprü görevi görmelidir.

Son söz: Demirağ OSB, Sivas’ın elindeki son büyük kozdur. Eğer bu fırsatı küçük eksiklerle, vizyonsuzlukla veya "yaptık oldu" mantığıyla harcarsak; yarın çocuklarımıza "Bir hikâyemiz vardı ama yine yarım kaldı" demek zorunda kalırız. Ama bugün ciddiyetle üzerine düşersek; Sivas göç veren değil, üretimiyle imrenilen bir üs olur.

Top artık sahada; ama bilin ki Sivaslının artık tribünde boş vaat beklemeye ne sabrı kaldı ne de takati!