Birileri Kurandan öyle uzaklaşmışlar ki Allah'ü Tealanın Resulüne ne dediklerinden bile haberleri yok. İşte o ayetler:

"(Ey Resul!) İşte böylece sana da kendi buyruğumuzdan bir ruh (hayat veren Kur'an'ı) vahyettik. Sen (bundan önce) kitap nedir, iman nedir bilmezdin. Fakat biz onu (Kur'an'ı sizi aydınlatacak) bir nur yaptık. Kullarımızdan (iyi niyet ve eylemine göre) dilediğimizi onunla hidayete iletiriz. Ve şüphesiz ki sen, dosdoğru bir yola rehberlik ediyorsun. (O yol) göklerin ve yerin sahibi olan Allah'ın yoludur. Dikkat edin, bütün işler sonunda Allah'a döner (O'na havale edilir ve nihaî hükmü O verir). (Şura 52-53)

Peygamber Kuran haricinde bir söz söylediği zaman Sahabe-i Kiram sorardı: Ey Allah'ın Resulü bu söylediğin Vahiy midir, yoksa senin sözün müdür? Peygamber onlara şöyle derdi: "Din ile ilgili söylediklerim Vahiydir. Bunları itirazsız kabul edin. Dünyevi işleri siz benden daha iyi bilirsiniz" demiştir. Bir çok konuda Sahabesinin dediklerine uymuştur. Hendek savaşında olduğu gibi.

Din adına Resulüllahın Vahiyden hariç söz söylemesini ve o sözleri vahiylere karıştırmasını Yüce Allah yasaklamış ve şu dehşetli ayetleri Peygambere göndermiştir:

“Eğer Peygamber bize atfen bazı sözler uydurmaya kalkışsaydı, elbette onu bundan dolayı kıskıvrak yakalardık; sonra da onun şah damarını keser atardık. Hiçbiriniz buna engelde olamazdınız. (Hakka-44,45,46,47.) Bu ayetler size bir şey çağrıştırmıyor mu? Bütün Hadis kitaplarının başında Peygamberimizin Bir sözü vardır. Sahabeden bazıları Ya Resulellah Ayetler gibi senin sözlerini de yazalım mı, demişlerdir.

Ama Peygamberimiz bunu yapmaktan onları men etmiş "Sakın böyle bir şey yapmayın! Vahiylerle benim sözümü karıştırırsınız. Böylece diğer ümmetlerin sapıttığı gibi sizlerde sapıtırsınız" diye buyurmuştur.

Diğer taraftan sonradan sözlerinin yazılmasına müsaade etti deseler de bu konuda belli bir hadis yoktur. Olsa bile yazılı gelen hadislerin toplamının iki yüz taneyi geçmediği bilinmektedir.

Resulüllah'ın dediği gibi Yahudiler Tevrat’ın yanına bir o kadar peygamberlerinin sözlerini koymuşlar. Yine Hıristiyanlarda İncil kadar Hz. İsa'nın sözlerini toplamışlar. Bizimkiler boş durmamışlar Kuranın yüz misli Hadis uydurmuşlar.

Hz. Ebu Bekir döneminde Hz. Ömer de refakat ederek ve rivayet edenleri on tane şahit getirerek bu sözü Peygamberden duyduk dedikleri 500 tane hadis toplamışlar.

Hz. Ömer Tarihi sözünü söylemiş ve Peygamber bize bir kitap bıraktı o da Kuranı Kerimdir. Onun yanına başka kitap konamaz" demiş ve toplanan 500 hadisi yakmışlardır.

Daha sonra Hz. Osman zamanında sülale kayırmacılığı hortlamış, sonra onun öldürülmesi ile Hz. Ali ile Muaviye ve Hz. Ayşe arasında siyasi ayrılıklar ile savaşlar çıkmış bir asırda Sahabe ve tabiinden Müslüman olan yüz bin kişi birbirini öldürmüştür.

Ondan sonra tesbihin ipi kopmuş ümmet parçalara ayrılmış, Kuran bir tarafa atılmış Her kez kendi tarafını, kendi mezhebini kendi imamını, kendi tarikatını, kendi şeyhini, kendi milletini yüceltmek için yüz binlerce hadis uydurmuşlardır.

Bu uydurulan hadislerin sayısı yine Hadisçilerin tespitine göre iki milyon üç yüz bine ulaştığı söylenmektedir. Bu hadis diye uydurulan sözlerin için de Peygamberimizin sözleri de vardır. Fakat daha sonra gelen siyasiler, alimleri de kendilerine bağlayarak Çeşitli inançlar, akideler, ibadetler icat etmişlerdir.

Konuyu fazla uzatmadan ve dağıtmadan "Kuran ancak Hadislerle anlaşılır diyen Ehli Sünnetçilere bir tane sorum var. Kuran da Yüce Allah Şirk üzerine o kadar durur ki san ki din sadece şirki yeryüzünden kaldırmak için gelmiştir sanılır.

Kuran da çok geçen konu şirktir. Yani Allah’ın yanına başka birini ilah olarak koymak demektir. Bu şirki anlatan ayetler Kuranı Kerim de dört yüze yakın yerde geçmektedir. Hâlbuki Hadis kitaplarının hepsini bir araya getirseniz şirki anlatan hadislerin toplamı on beş tane olmaz. O hadislerin de çoğu Şirki Hafiden bahseder.

Allah'ü Tealanın, "Her günahı affederim ama şirki affetmem" dediği bir konu da Resulüllah, söz söylememiş olamaz. Yani Ayetleri Ümmetine tebliğ ederken şirkin ne olduğunu hadislerinde bahsetmemiş olamaz. Peygamber Ayetleri tebliğ ederken onları hadisleri ile izah etmiştir diyenler bu durumu nasıl izah ederler acaba?