Son yıllarda Türkiye’de yaşanan gelişmeler, bazı gerçeklerin gölgede kalmasına neden oluyor. Vatandaşların öncelikle kavramsal ayrımları yapması gerekiyor. En temel ayrım, devlet ile iktidar arasındaki farkı kavrayabilmekten geçiyor. DEVLET sürekliliği olan bir organizasyonken hükümet yani iktidar, bu yapının yürütme organıdır ve doğası gereği değişkendir. İktidarın politikaları mutlak doğrular değildir. Dolayısıyla her eylemini ve söylemini kanun hükmünde görmek ciddi bir yanılgıdır.

Özellikle bürokraside liyakat anlayışının yerini sadakate bırakması, devlet mekanizmasını çürüttüğünü görmemek için kör olmak gerek. Devlet memurları, idari amirler ve bürokratlar, sosyal medya üzerinden siyasi söylemlerle boy göstermeye başladı. Bu durum yalnızca etik bir sorun değil, aynı zamanda hukuki bir problem teşkil ediyor. Kamu görevlilerinin devlet adına hareket etmesi gerekirken, belirli bir siyasi iradeye göre hareket ediyor olması gelecekte ülkenin yönetim istikrarını tehdit eden bir unsur haline gelebilir.

İktidarlar gelip geçer. Bugün güçlü olan yarın koltuğunu devreder. Hali hazırda devletin memuru olanlar, devlet ile hükümet ayrımını yapmadan idarelerine şirin görünme çabası içindeler. Olası bir hükümet değişikliğinin ardından göreve gelecek olanların da yine devlet ve hükümet ayrımını yapamadan hükümete yaranma çabaları, devletin kurumsal yapısına zarar verecektir. Bu kısır döngü insanların zihinlerini temizlemediği sürece devam edip gidecek.

Bu tür bir sistem, devletin devamlılık ilkesini sekteye uğratır. Kamu görevlilerinin asli işi, bağlı oldukları kurumların hizmetlerini yürütmektir. Siyasi propaganda yapmak değil. Eğer her iktidarla birlikte devletin hafızası sıfırlanırsa, kurumsal gelenek ve devlet mekanizması çöker. Türkiye, bu kısır döngüden çıkmalı ve kamu yönetiminde liyakat esasına dönmelidir. Aksi halde, bugün alkışlanan uygulamalar yarın beklenmedik sonuçların habercisi olabilir.