Eğitim ve öğretim yılının başlaması öğrencilerimiz için farklı, velilerimiz için farklı, öğretmenlerimiz için de daha farklı anlamlar taşır. Okullar açılırken, çocuklarımız ve gençlerimiz geleceğe yönelik hayallerini, ideallerini, umutlarını belirlemeye çalışırlar. Onlar için her öğretim yılının başlangıcı, bu düşüncelerin tazelendiği dönemlerdir. Başlangıçta daha çocuksu olan bu düşünce ve hedefler eğitim yılları geçtikçe daha gerçekçi ve sağlıklı bir hâle dönüşür. Kendi başarısını görerek seviyesini tespit eden öğrenciler gelecekleri için daha ciddi olarak hazırlanmaya başlarlar. Başarılı olamayacağını anlayan gençler ise âdeta yarışı daha normal seviyede götürerek eğitim hayatını noktalamayı hedeflerler.

Türkiye şartlarında veliler için eğitim ve öğretim yılının başlangıcı farklı duyguların ve arzuların zirve yaptığı bir dönemdir. Her anne ve baba çocuğunun mutlaka bir üniversite bitirmesini arzu eder. Her ebeveyn çocuğunun çalışması hâlinde başarılı olacağı ve iyi bir iş sahibi olarak hayata atılacağı düşüncesini taşır.

Yeni bir ders yılına yaklaşırken öğrencilerimiz daha farklı duygularla hazırlık içine girerler. Uzun yıllar liselerde öğretmen ve idareci olarak çalışan biri olarak bu duyguların mutluluğunu, güzelliğini yaşadım. Veli, öğrenci, öğretmen üçlüsünden oluşan eğitimin merkezinde her zaman öğretmen vardır.

Öğrenciyi yetiştirmek, önemli ve güzel duyguları onlara kazandırmak öğretmenin görevidir. Öğretmen sadece öğrencilere ders anlatan kişi değildir. Öğrencisini her yönüyle tanıyan, hayata hazırlayan, kabiliyetine göre yönlendiren kişidir. Başarılı, mesleğini seven, davranışlarıyla iz bırakan öğretmenimiz, eğitim gören öğrencilerimiz için bir modeldir. Öğretmenin güzel bir sözü, örnek bir davranışı gençlerimiz için hayat boyu rehber olur. Mesleğini seven, başarılı bir öğretmen velilerimiz için de bir rehber ve önderdir. Çocukluk yıllarımızda özellikle ilçe ve köylerimizde, mahallemizde öğretmenlerimizin sadece ders anlatan bir öğretici olarak bulunmadığına, her konuda insanımıza rehberlik ettiğine bizzat şahit olduk. Yaşlılarımızın birçoğunun, uzun yıllar geçmesine rağmen öğretmenlerimizin hizmetlerini anlattıklarına tanık olduk. Günümüzde mesleğini çok seven başarılı öğretmenlerimizin hizmetlerini de unutmuyoruz.

“Marifet iltifata tabidir” diye güzel bir söz var. Elbette toplum olarak öğretmenimize gereken değer ve saygıyı gösterdiğimizde, destek olduğumuzda onların başarıları ve çocuklarımıza olan ilgileri artacaktır. Son yıllarda anne ve babaların çocuklarına karşı olduğundan fazla koruyucu bir pozisyona girdiklerine şahit oluyoruz. Bu durum eğitim sisteminde çocuklarımızın başarılarına da olumlu bir katkı sağlamamaktadır.

Çocuğumuzu, size emanet ediyoruz diyerek öğretmenlerimize teslim etmeliyiz. Onlar da çocuklarımızın başarılı olabilmeleri için gereken gayreti göstereceklerdir. Okul idarelerimize ve öğretmenlerimize güvenmek, onlara destek olmak başarıya da olumlu katkı sunacaktır.

Öğretmenin en mutlu olduğu an; öğrencisinin başarılı, topluma faydalı, vatanını ve milletini, insanları seven bir şahsiyet olarak yetiştiğini ve hayata atıldığını gördüğü zamandır. Öğretmen emekli olduğunda bu mesleğin ne kadar güzel bir meslek olduğunu, öğrencilerinin başarısına şahit olduğu zaman anlıyor. En büyük zenginlik ve kazanç da bu olsa gerek. Yetiştirdiği insanlarda derin izler bırakarak unutulmazlar arasına katılan öğretmenlerimize ne mutlu!

Yeni eğitim ve öğretim yılının, memleketimize, gençlerimize, ailelerimize başarılar getirmesini yüce Rabbimizden niyaz ediyoruz.